Esta maña, mentres escoitaba na radio a entrevista que lle facían a un moi relevante avogado (non, non lle vou a facer publicidade, el non a necesita), pensaba que diferente ten que ser o seu día a día do meu, a súa relación cos clientes, cos xuíces (¿falará algunha vez cun funcionario?)... coa lei en xeral.
Cos colegas que se adican a isto comento moitas veces o ingrata que pode chegar a ser unha profesión tan vocacional coma esta para un avogado digamos "tradicional", que no seu despacho atende ó seu cliente que un día ten un problema co lindeiro dunha leira, e ó día seguinte quere divorciarse, por exemplo. Pero tamén, o grato que resulta axudar á xente a solucionar os seus problemas, aínda que iso nos leve, en máis dunha ocasión, a rematar o día tan cansos que nin sequera teñamos tempo a pensar nas nosas cousas.

Por iso, e por moitas cousas máis, esta bitácora pretende dalgún xeito ser o "diario" onde vaia deixando as miñas experiencias persiñas, por se a alguén lle apetece compartilas, e como non, comentalas.